Прачынаюся суботнім ліпеньскім ранкам і раптоўна разумею, што трэба ехаць у Гальшаны. Марыла даўно, але ўсё адкладала.
Папіваючы каву, запытваю ў сваіх хатніх: "Хто са мной?" Ніхто... Так раптоўна нешта надумаць (не плануючы загадзя) і здзейсніць здольная толькі я - яны ўжо звыкліся з гэтым.

.jpg)



