Вось так, блукаў сабе паэт і чалавек па выставе, знайшоў невялічкую ўтульную пляцоўку каля лесвіцы, захапіў асабістую калонку і стварыў цёплае, сонечнае кола.
Аляксей Кулакоў. Вандроўнік па душы, свеце, акцёр, паэт, але не любіць паэзію. І яго вершы больш нагадваюць размову з самім сабой, а галоўны сэнс паэзіі, як кажа сам Аляксей, тэрапія. І гэта атрымалася вельмі тэрапеўтычна. Чалавек Луны, Зямлі, Свету.